• Woensdag, 18 Oktober 2017
  • 28 Tishri, 5778

Likoed Nederland

Israël als obsessie voor mensenrechtenclubs

Vrijdag, Oktober 30, 2009 / Last Modified: Dinsdag, December 27, 2011

Door Afshin Ellian, Elsevier, 30 oktober 2009.

 

Alle ogen zijn gericht op Israël, terwijl in Jemen een totale oorlog gaande is Democratische rechtsordes kennen organisaties die erop toezien of staten de mensenrechten nakomen. Dat zijn vaak nationale, en soms ook internationale organisaties. Zij richten zich voornamelijk op veiligheidsdiensten, strafrechtspleging en omgang met vreemdelingen.

Hun kritische houding leidt tot maatschappelijk debat over de manier waarop de staat haar macht tot gelding brengt. Deze gezonde toestand weerhoudt de democratische staten ervan om al dan niet bewust de grondregels van de mensenrechten te schenden.

 

Eenzijdige benadering

Human Rights Watch (HRW) is twintig jaar geleden opgericht om tirannieke en totalitaire staten in de gaten te houden. Niet uit inlichtingenoogpunt, maar vanwege de rechten van de mens.

HRW is van extreem belang voor de internationale debatten aangaande de mensenrechten. Toch waarschuwde Robert L. Bernstein, oprichter en voormalig voorzitter van HRW, in een artikel in New York Times, voor een eenzijdige benadering.

Bernstein opende de aanval met deze genadeloze kritiek:

“Human Rights Watch had as its original mission to pry open closed societies, advocate basic freedoms and support dissenters. But recently it has been issuing reports on the Israeli-Arab conflict that are helping those who wish to turn Israel into a pariah state.”

 

Obsessie

Inderdaad, dit was niet de bedoeling van HRW. Israël is de enige democratische staat in het Midden-Oosten, omsingeld door tirannieke en zelfs totalitaire staten.
Zo langzamerhand wordt de enige democratische staat in het Midden-Oosten een obsessie voor vele internationale organisaties.

Bernstein is ook van mening dat:

“At Human Rights Watch, we always recognized that open, democratic societies have faults and commit abuses. But we saw that they have the ability to correct them – through vigorous public debate, an adversarial press and many other mechanisms that encourage reform.”

 

Schendingen

Ook dit spreekt voor zich. Welk land in het Midden-Oosten heeft zo veel burgerlijke organisaties die de eigen staat van de schendingen van mensenrechten beschuldigen?

Ze zijn ook niet machteloos. In concrete gevallen worden ze soms gesteund door de rechter. Zo kwam zelfs een aantal piloten, niet lang geleden, in actie tegen de eigen regering.

Om alle misverstanden te voorkomen: Israël moet zich, zoals alle andere staten, inzetten voor de idealen van de mensenrechten. Maar dit neemt niet weg dat Israël ook het recht heeft om zich zo effectief mogelijk binnen de grenzen van het oorlogsrecht te gaan verdedigen.

 

Interne correctie

Dus, waarop moet HRW zich intensief richten? Op landen waar interne correctie van de macht niet mogelijk is. Dat zijn landen zoals Iran, Pakistan, Egypte, Syrie et cetera.

Door de extreme, bijna ziekelijk aandacht voor Israël en Palestina is er nu minder aandacht voor alle andere gebieden in het Midden-Oosten.

Is dat toevallig? Nee, dit is het beleid van alle tirannieke staten in het Midden-Oosten. Als iedereen bezig is met de Palestijnen, vergeten we de oceaan van tirannie en mensenrechtenschendingen. Dat is wat Bernstein ons duidelijk wil maken: de extreme aandacht van HRW voor Israel is gunstig voor de tirannen (de mensenrechtenschenders) van het middenoosten.

 

Correspondenten

Wat weten onze correspondenten van de politieke gevangenen in Iran of Syrie?
Niks. Maar de NOS-correspondent in Gazastrook kent wel de namen van alle Palestijnse martelaren. Hoe dat komt? De vrijheid van meningsuiting wordt in Israël wel gerespecteerd.

Daarom is het fijner om in Gazastrook te zitten dan in Teheran, Cairo of Damascus. Zodoende worden wij volgepropt met informaties uit Gazastrook maar niet uit alle andere, belangrijker gebieden in het Midden-Oosten.

 

Totale oorlog

Recent voorbeeld: wist u dat al een aantal weken een totale oorlog gaande is in Jemen? De Jemenitische regering opende een paar weken geleden een grootschalige aanval op de sjiieten. Daarbij zijn er volgens de Iraanse media al duizenden doden en gewonden gevallen.

Ik heb de foto’s gezien in de Iraanse media van doodgeschoten kinderen, en verminkte volwassenen. Waarom wordt u hiervan niet op de hoogte gehouden? Omdat het Westen bezig is met één volk (een geconstrueerd volk): de Palestijnen.

Werkelijkheid

Ten slotte vraagt Bernstein aandacht voor de werkelijkheid zoals die is:

“Leaders of Human Rights Watch know that Hamas and Hezbollah chose to wage war from densely populated areas, deliberately transforming neighbourhoods into battlefields. They know that more and better arms are flowing into both Gaza and Lebanon and are poised to strike again. And they know that this militancy continues to deprive Palestinians of any chance for the peaceful and productive life they deserve. Yet Israel, the repeated victim of aggression, faces the brunt of Human Rights Watch’s criticism.”

Ja, we weten het. Maar we willen toch de joodse staat de schuld geven.

Waarom?

Waarom?

Eén reactie op “Israël als obsessie voor mensenrechtenclubs

  1. […] Israël als obsessie voor mensenrechtenclubs. […]

-- Reacties gesloten.